Pubmed PII DOI ISNET IRANMEDEX MAGIRAN SID بررسی عوارض جانبی تجویز متوتروکسات بر پارامترهای هیستومورفومتریک بیضه در موش صحرایی بالغ مقدمه: متوترکسات جزء داروهایی است که در شیمی درمانی تومورهای مختلف و در درمان بیماریهای التهابی کاربرد وسیعی دارد. مطالعات نشان داده‌اند که این دارو روی روند اسپرماتوژنز و اووژنز اثر مهاری داشته و باعث کاهش باروری و تغییرات بافتی مختلف در بیضه حیوانات آزمایشگاهی می‌شود. هدف از این مطالعه تعیین اثر تجویز متوترکسات بر روی تغییرات مورفومتری بافت بیضه در موش صحرایی بالغ می باشد. روش کار: در این مطالعه تجربی، 40 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار، به طور تصادفی به چهار گروه کنترل و تحت مطالعه تقسیم شدند. گروه تحت مطالعه اول و دوم به ترتیب 14 و 28 روز هر هفته یکبار، داروی متوترکسات را با دوز mg/kg1 به صورت داخل صفاقی دریافت نمودند. گروه کنترل نیز مدت 14 و 28 روز سالین نرمال را به صورت داخل صفاقی دریافت نمود. بعد از گذشت زمانهای ذکر شده، نمونه بیضه اخذ و پس از تهیه مقاطع بافتی و رنگ آمیزی هماتوکسیلین- ائوزین، از لحاظ بافت شناسی و پارامترهای هیستومورفومتری مطالعه شدند. داده‌ها با استفاده از آزمون آماری آنالیز واریانس یک‌طرفه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.. نتایج: نتایج این مطالعه نشان داد که داروی متوترکسات دارای اثرات مخرب بر روی بافت بیضه و فرایند اسپرماتوژنز در گروههای تحت درمان در مقایسه با گروه کنترل می‌باشد. بر اساس این نتایج، در روز 28 بعد از تجویز متوترکسات، قطر لوله‌های منی ساز و ضخامت اپی تلیوم لوله های منی ساز نسبت به گروه کنترل کاهش معنی دار (05/0P Introduction: Methotrexate (MTX) is a chemotherapeutic agent that used for the treatment of a variety of tumors and inflammatory diseases. Methotrexate cause defective cogenesis, spermatogenesis, fertility impairment and different pathological changes on testis laboratory animals. The aim of this study was to investigate the effect of methotrexate administration on morphometerical changes in the testis of adult rat. Methods: In this experimental study 40 male wistar rats were selected and randomly divided into four groups. Experiment groups were received 1mg/kg MTX (IP) per week for two and four consequence week, respectively. However, control groups just received normal saline (IP) for 14 and 28 consequence days, respectively. The testis were sampled after passing of above times and stained by H & E technique. Then diameter of seminiferous tubules, thickness of interstitial tissue, and thickness of testicular capsule, were studied. Data were analyzed by analysis of variance. Results: Our study showed that methotrexate had destructive effects on testis tissue and spermatogenesis in test group compared to control group. Results showed that within 28 days after methotrexate administration diameter of seminiferous tubules and thickness of epithelium of seminiferous tubules significantly decreased (P متوترکسات - بیضه – موش‌های صحـرایی، نژاد ویستار Methotrexate – Testis – Rats, Wistar 219 226 M.H. Khayat Nouri دکتر میرهادی خیاط نوری Khayat_nouri@yahoo.com No S.E. Safavi دکتر سیداسماعیل صفوی No H. Serati Nouri دکتر حامد صراطی نوری No A. Khaki دکتر آرش خاکی No